Anna w dzieciństwie marzyła o tym, by być pilotem, lekarką, piosenkarką, przymierzała się nawet do szkoły oficerskiej w Szczytnie! Zawsze oparciem była dla niej mama. Gdyby ludzie przestali mnie lubić, ona zawsze będzie za mną. Daje mi ogromne poczucie bezpieczeństwa – mówi Anna.

Sam zamysł AKADEMII PRZYSZŁOŚCI jest wspaniały – ocenia aktorka - Nie wszyscy w życiu mają równy start. Ale właśnie dzięki takim akcjom jak AKADEMIA, można ułatwić start w życie tym dzieciom, które zostały pokrzywdzone przez los.

Pomyślcie o tych wszystkich dobrych ludziach, którzy stworzyli wam warunki, abyście mogli rozwijać się i stać tym, kim jesteście. Teraz możecie ułatwić komuś ten pierwszy krok – Ania zachęca do wsparcia AKADEMII PRZYSZŁOŚCI.

Nauczyciele obawiali się, że Kasia nie poradzi sobie w szkole. Rodzice jednak nie ulegli presji. – Było mi bardzo trudno, ale upierałam się, że wszytko zrobię sama, tak jak inne dzieci. Haftowały, wbijały gwoździe, ja też chciałam. – wspomina – Zaakceptowałam siebie dzięki przyjaciołom - dla nich byłam i jestem po prostu człowiekiem, osobą.

Wielokrotna złota medalistka Igrzysk Paraolimpijskich, od razu ujrzała analogię między swoim życiem, a doświadczeniem dzieci, którym dedykowana jest AKADEMIA PRZYSZŁOŚCI. Nieustanna walka o zachowanie wiary w swój sukces i jednocześnie duże znaczenie wsparcia osób z otoczenia, to elementy sprawiające, że Studenci AKADEMII są Kasi po prostu bliscy.

Jako Ambasador AKADEMII, Kasia jest przykładem, że ograniczenia istnieją jedynie w naszych głowach, a sukces jest pochodną optymizmu i wytrwałej pracy.

Rafał jednak pokazał, że potrafi tańczyć. Dostając się do „You Can Dance”, osiągnął sukces i potwierdził, że człowiek może być tym, kim pragnie – niezależnie od przeciwności losu.

Znając historię Rafała, poprosiliśmy go, by został Ambasadorem AKADEMII PRZYSZŁOŚCI. – Pamiętam, że marzyłem, by ktoś mnie pochwalił, docenił moje małe sukcesy – mówi Rafał. - Jestem przekonany, że czas i uwaga, którą wolontariusze WIOSNY poświęcają dzieciom, zaprocentuje. Bardzo ucieszyłem się, że WIOSNA zaprosiła mnie do AKADEMII. Będę starał się promować ten projekt jak najszerzej – zapewnia tancerz.

Udział Rafała w AKADEMII PRZYSZŁOŚCI nie ograniczył się do kupienia wybranemu dziecku Indeksu. Rafał wystąpił na „Gali Sukcesów”, finałowej imprezie dla Studentów AKADEMII i Wolontariuszy, inspirując młodych do podążania drogą marzeń.

W spocie internetowym Szymon Majewski wyznaje, że nie byłby dzisiejszym Szymonem, gdyby nie wpływ niejakiego Szwejka: „Poznałem Szwejka w 1981 roku, kiedy miałem straszne problemy z matematyką i z przystosowaniem się do nowej szkoły”. Szwejk był studentem Politechniki, który udzielał korepetycji. Wezwała go mama Szymona. Szwejk, czyli Marek Gajdziński, spostrzegł, że Szymon jest trochę zagubiony i zaproponował mu dołączenie do swojej drużyny harcerskiej, Szesnastki Warszawskiej. Tak rozpoczęła się najwspanialsza przygoda w życiu Szymona! Te lata zadecydowały o tym, kim teraz jest. Ciągle zaskakuje żonę tym, co potrafi zrobić, a pełno rzeczy umie po prostu z harcerstwa. Pierwsze występy Szymona miały miejsce przy harcerskich ogniskach, razem z zastępem tworzył scenki i skecze. Potem zaczął myśleć o swoich programach.

„Jestem zafascynowany pomaganiem ludziom w nietypowy sposób.” – przyznaje Szymon. Zaangażował się w AKADEMIĘ PRZYSZŁOŚCI, gdyż idea pomocy dzieciom w radzeniu sobie w szkole i odkrywaniu swojego potencjału bardzo go przekonuje. „Mam wrażenie, że w szkole tysiące, setki tysięcy talentów gdzieś przepada po drodze. Te dzieci nie mają charakteru, siły przebicia. Ja też nic takiego nie miałem i stąd tutaj jestem” – mówi gwiazda, trzymając kciuki za podopiecznych AKADEMII, by i oni mogli zabłysnąć przed rówieśnikami i światem. Jestem zafascynowany pomaganiem ludziom w nietypowy sposób. Kiedyś sam myślałem o stworzeniu warsztatów dla dzieciaków, które są nieprzystosowane, nie radzą sobie w mainstreamie szkolnym. W szkole do wszystkich ciekawych zadań wybiera się prymusów, bo wiadomo, że oni nie schrzanią żadnej roboty. I nie ma nikogo, kto by pomyślał: dobra, słuchaj, Stefan, widzę w tobie potencjał, może pokaż mi, co rysujesz, jaki masz pomysł – i zwrócił innych dzieci. Mam wrażenie, że w tysiące, setki tysięcy talentów gdzieś tam przepada po drodze. Te dzieci nie mają charakteru, siły przebicia. Ja też nic takiego nie miałem i stąd tutaj jestem. Ta akcja właśnie jest skierowana do tych, którym trzeba pomóc w takiej sytuacji, którzy nie są w stanie sami pójść przez to życie. Pomóc im trzeba, bo albo ich przejmie jakaś szara strefa podwórkowa, albo pójdą w fajnym kierunku…